Verkiezing van de AVN-Vrijwilliger van het jaar
Het middagprogramma van de 24e Algemene Ledenvergadering van de Afasie Vereniging Nederland stond geheel in het teken van de vrijwilligers. Dat was niet toevallig, want het jaar 2001 is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot het 'Internationale Jaar van de Vrijwilliger'. De Algemene Ledenvergadering van dat jaar leek daarom de ideale gelegenheid om alle vrijwilligers eens in het zonnetje te zetten.Elk jaar weer zijn er vele honderden mensen die zich actief laten betrekken bij de activiteiten van de AVN. Soms met veel aarzeling, soms ook met vaste overtuiging hebben ze een taak op zich genomen: lid van een (regio)bestuur, regiocontactpersoon, gastvrouw/-heer op een soos, computerbegeleider of een andere functie. Te midden van hun andere activiteiten maken ze tijd vrij voor en investeren ze energie in het werk voor de AVN. Ze trekken eropuit om anderen te bezoeken en om mee te leven met wat anderen overkomt. Ze overleggen hoe ze het werk het beste kunnen aanpakken en hoe problemen kunnen worden opgelost. Ze doen echt niet alleen positieve ervaringen op. Toch doen ze het, en gaan ze ermee door. Vaak met een aanstekelijk enthousiasme. Waar doen ze het voor, en wat levert het hun op? Motieven Een aantal gesprekjes over die vraag bracht de volgende motieven boven tafel: · 'als je ergens lid van bent, moet je ook bereid zijn je daarvoor in te zetten'
Dat is bij de plaatselijke sportvereniging zo en dat geldt ook voor de AVN. Zonder de inzet van vrijwilligers gaat het niet. Iemand vertelde, dat de vraag om contactpersoon te worden voor haar heel onverwacht kwam, maar toen ze van de eerste schrik bekomen was, vroeg ze zich af waarom ze het eigenlijk niet zou doen. "Ik zou mezelf nooit hebben aangeboden voor zo'n taak, maar toen de vraag kwam, vond ik het toch wel een uitdaging."· 'ik wil graag andere mensen leren kennen en iets voor een ander betekenen' Een ander vertelde dat zij moesten verhuizen voor het werk van haar partner op een moment dat de kinderen juist de deur uit waren. Zij had er behoefte aan nieuwe mensen te ontmoeten en voor anderen nog iets te betekenen. Het starten met vrijwilligerswerk kwam prima tegemoet aan die behoefte. Ze kwam terecht in een hecht team van AVN-vrijwilligers, dat goed liep, waarin allerlei taken op een heldere manier waren verdeeld en waarin het enthousiasme van de andere vrijwilligers haar zelf ook inspireerde. Ze deed er leuke contacten op en voelde zich al snel thuis in haar nieuwe woonplaats. · 'het is leuk om achter de schermen te kijken en zelf te kunnen meebesturen' Iemand zei: 'Er gaat zoveel om in zo'n Vereniging waar je eigenlijk als lid geen idee van hebt! Je ziet dat het ledenaantal blijft stijgen, dat de Vereniging professionaliseert, dat alle producten steeds mooier worden. Je realiseert je ook dat je lang niet de enige bent, die zich voor zo'n club inzet. Wat zijn er een vrijwilligers druk mee in de weer! Wat lopen er een draden door zo'n Vereniging heen - het lijkt zo vanzelfsprekend, dat er iedere week weer een bijeenkomst van de afasiegroep is, maar er komt heel wat bij kijken!' · 'de maatschappij, dat ben JIJ' Weer een ander meldde: 'In deze tijd van 'druk, druk, druk' en 'ikke, ikke, ikke', waarin het soms wel lijkt of de wereld langzaam dol draait, heb ik er behoefte aan iets concreets te doen voor mensen die het minder goed hebben getroffen dan ik. Ik ben geen type dat de barricades beklimt of slimme stukken schrijft in de krant. Ik wil gewoon iets tastbaars doen dicht bij huis om op die manier een klein steentje bij te dragen aan de verbetering van de maatschappij.' · 'ik vind dat ik alleen recht van spreken heb, als ik ook zelf verantwoordelijkheid wil dragen'
Een bestuurder sprak: 'Het is wel erg makkelijk om altijd vanaf de zijlijn kritiek te hebben op het spel dat wordt vertoond. Kritiek mag er zeker zijn. Overal waar gewerkt wordt, maken mensen ook fouten. Die mogen ook best worden aangewezen. Maar dan wel vanuit een loyale houding. Je kunt met recht vinden dat er dingen anders moeten, maar dat alleen maar zeggen of roepen is niet voldoende. Dan moet je ook bereid zijn zelf de handen uit de mouwen te steken. En soms moet je je kritiek relativeren, omdat je ook rekening moet houden met de wensen van anderen - dat maakt bescheiden. Maar op andere momenten zie je wel kans een nieuwe weg in te slaan. Die uitdaging ga ik steeds weer met plezier aan.'· 'ik geef niet alleen, ik krijg ook. En dat is belangrijk voor mij' Vrijwilligerswerk kost niet alleen tijd en moeite, het levert ook wat op. Bijvoorbeeld de ervaring dat juist JIJ, met al je tekorten en beperkingen, maar met je open ogen en je open hart iets voor anderen kunt betekenen. Dat iemand bij jou een luisterend oor gevonden heeft en dat dat hem zo goed gedaan heeft. Je bent er misschien een beetje verlegen mee, want zo bijzonder was het volgens jou niet. Maar voor die ander was het waardevol! Daar doe je het dus voor Hoewel, dit is maar een kleine greep uit de motieven. Er zullen er nog wel meer te noemen zijn. Natuurlijk heeft vrijwilligerswerk ook een andere kant. Dat je de tijd en energie die het je kost soms moet bevechten op andere dingen die ook beslag op je leggen. Dat vergaderingen ook wel eens uit (de hand) lopen en je hoofdpijn of een slechte nacht bezorgen. Dat niet alle mensen die je binnen de vereniging tegen het lijf loopt even aardig en betrokken zijn. Maar waar het om gaat is, dat er heel veel goede en aanstekelijke motieven zijn, die maken dat vrijwilligerswerk zinvol en verrijkend is. Niet alleen voor anderen, maar ook voor jezelf. Daarom doe je het! Verkiezingen
Voor het eerst in haar geschiedenis schreef het bestuur van de AVN een verkiezing uit voor de titel AVN-Vrijwilliger van het jaar. Alle regiobesturen kregen de gelegenheid een kandidaat voor deze titel voor te dragen. Alle regiobesturen vonden dit een moeilijke opdracht. Het resultaat waren 15 voordrachten - sommige regiobesturen konden zelf niet kiezen en droegen meer dan 1 vrijwilliger voor. Andere regio's kozen ervoor geen voordracht te doen.Wie werden voorgedragen? De volgende personen werden voorgedragen voor de titel 'AVN-vrijwilliger van het jaar'
Een zware taak voor de jury De jury had tot taak 6 personen uit deze lijst van 15 kandidaten te selecteren. Deze 6 vrijwilligers werden 'de genomineerden'. Leden van de jury waren Jeroen van den Berg (nationaal vice-president Nederlandsche Tafelronde) , voorzitter, Raoul Hoyng (communicatieadviseur), Erik Weehuizen (toen nog aankomend voorzitter van de AVN) en Jos Elbersen (zelf afaticus, en inmiddels ook vrijwilliger in Utrecht). De jury nam haar taak uiterst serieus en kende de kandidaten punten toe voor verschillende onderdelen, zoals hoelang iemand al als vrijwilliger actief is en hoe vernieuwend (innovatief) iemand (geweest) is. Het was inmiddels 'ergens' in de vroege avond geworden toen de punten konden worden opgeteld. De jury had haar taak volbracht en stelde een lijst op met 6 genomineerden en 1 uiteindelijke winnaar…. Verrassing voor alle vrijwilligers
Het bestuur van de AVN had Anita Witzier, bekend van radio en televisie, uitgenodigd om het feestelijke programma rondom de vrijwilligers te presenteren. Anita wilde dat graag doen, en deed dit met veel enthousiasme en humor. Als extra verrassing voor alle vrijwilligers had het bestuur een kort filmpje (9 minuten) gemaakt, waarin alle aspecten van het vrijwilligerswerk binnen de AVN worden getoond. Alle regio's hebben een exemplaar van deze film ontvangen. Het is de bedoeling dat zij die gaan gebruiken voor hun PR activiteiten en om nieuwe vrijwilligers aan te trekken. Dankzij de medewerking van vele vrijwilligers is een hele mooie impressie ontstaan van de AVN en haar vrijwilligers, met de veelzeggende titel 'Zorg dat je erbij komt!'.De oudste en de jongste vrijwilliger Als symbool voor alle vrijwilligers werden de oudste en de jongste vrijwilliger van de AVN door Anita Witzier naar voren geroepen en in het zonnetje gezet. Onze oudste vrijwilliger is Ria van Lint (logopediste, inmiddels 80+), en de jongste is de pas 20-jarige Renske de Bode. Anita voerde met beiden een leuk gesprek, en allebei ontvingen ze een fraaie bos bloemen. De genomineerden Om ongeveer half drie was het zover: de namen van de 6 genomineerden voor de eervolle titel 'AVN-vrijwilliger van het jaar' werden door Monique bekend gemaakt. Een heel spannend moment voor alle aanwezigen - ben ik of is mijn kandidaat erbij? In alfabetische volgorde volgen hier de namen: · Yvonne Bolder · Angeline de la Houssaye · Piet Kwakernaak · Conny van Leerdam · Hanna de Lignie · Nel van der Waal Behalve Angeline de la Houssaye, die wegens vakantie in het buitenland verbleef, zaten alle genomineerden in de zaal. Zij werden door Anita op het toneel geroepen, waar zij stralend van trots maar toch ook een beetje met zo'n blik van 'Ikke???' plaatsnamen. Uit handen van de kersverse voorzitter ontvingen allen de zilveren afasiespeld, en van Monique kregen zij een prachtig ingelijst certificaat 'Genomineerde vrijwilliger van het jaar 2001' en een exemplaar van het pas uitgekomen boek 'Een wonderlijke reis' van Herman Smith (zie ook de rubriek 'voor u gelezen' in deze Praatkrant). Uitgeverij Boom heeft deze 6 boeken kosteloos ter beschikking gesteld aan de AVN. Op haar eigen ludieke wijze voerde Anita met deze 6 AVN-sterren een gesprek, waarin elke genomineerde kon vertellen over het werk dat hij of zij doet voor de AVN en waarom ze dat zo leuk vinden. En de winnaar is….. Namens de jury vertelde Raoul Hoyng wie door de jury als winnaar was aangewezen. Tot haar grote verrassing was dit Nel van der Waal. De jury riep haar tot winnares uit vanwege het feit dat zij al sinds het ontstaan van de afasie van haar echtgenoot in 1978 actief is voor de Afasie Vereniging Nederland. Zij was mede-oprichter van de regio Rotterdam, en jarenlang was zij samen met haar maatje Aad van Beveren het gezicht van de regio. Nadat Aad enkele jaren geleden overleed, bleef Nel actief in het bestuur en als contactpersoon. Lang voor de AVN min of meer georganiseerd begon aan het opzetten van partnergespreksgroepen, was Nel daar al mee bezig in haar eigen regio - als het niet anders kon ontving zij de partners 'gewoon' bij zichzelf thuis! Iemand die, naast de dagelijkse zorg voor een partner met afasie en (destijds) drie opgroeiende kinderen (en inmiddels zelfs kleinkinderen) toch steeds weer tijd en energie weet vrij te maken voor het helpen van anderen, die ook met het probleem 'afasie' worden geconfronteerd, moet wel een heel bijzonder mens zijn! Alle aanwezigen waren het eens met de beslissing van de jury - Nel was voor iedereen een terechte winnares, niet in de laatste plaats voor haar echtgenoot, die stralend van trots op 'zijn' Nel op de eerste rij zat toe te kijken. Als dank voor al het werk dat Nel belangeloos verzette voor de AVN ontving zij het bronzen beeld van het 'Afasiekopje'. Tevens bood het AVN-bestuur haar en haar man een lang weekend in een vakantiehuisje 'ergens in Nederland' aan. Nel, ook op deze plaats nogmaals van harte gefeliciteerd!
Aan alles komt een eind….En dan is ook deze middag weer voorbij. De aanwezigen krijgen nog één keer de film 'Zorg dat je erbij komt' te zien, en dan valt het doek. Een hele geslaagde dag, die niet alleen nieuwe bestuursleden en een vrijwilliger van het jaar opleverde, maar vooral ook het 'WIJ-gevoel' tussen alle aanwezigen nog eens versterkte. Stiekem denk ik op zo'n dag ook altijd: 'wat zijn we toch een leuke club, en wat ben ik blij en trots dat ik daarbij mag horen'. Daarom graag tot ziens volgend jaar, bij de viering van ons 5e lustrum, dat bruisend en zelfs Internationaal getint zal zijn…. Monique.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
- avn@afasie.nl - |