Afasie.nl

site resolutie:
normaal - groot



afasie vriendelijke versie


AVN op twitter

AVN op facebook


De AVN is gefuseerd met Vereniging Cerebraal en de Nederlandse CVA-vereniging Samen Verder en is opgegaan in Hersenletsel.nl

Klik hier om naar de nieuwe site www.hersenletsel.nl te gaan



Jongeren
---
Jongeren - Hulpmiddel bij aanvragen zorg - CVA Jongeren weekend 2011 - Verslag familiedag 2010 - Verslag Jongerendag 2009 - Verslag Jongerendag 2008 - Verslag Jongerendag 2007

Verslag Jongerendag 2007

Tapas maken
Een impressie

Zoiets verzin je toch niet: op een zaterdagochtend in de herfst vr 7.00 uur je bed uit om in Amsterdam tapas te gaan maken?!? En dus is dit een waar gebeurd verhaal!

Op 25 november jl. kwamen jonge mensen met afasie op uitnodiging van de AVN vanuit allerlei plaatsen in het land naar de Amsterdamse Dapperbuurt. Daar werden we om 11.00 uur hartelijk ontvangen en getrakteerd op een vers vruchtensapje of een kop heerlijke koffie. Voor de calamares fritos was het voor sommigen van ons nog wat vroeg..

Na een kennismakingsrondje moesten we aan de slag, want er was veel te doen. Kort en duidelijk kregen we instructie, bijv. over hoe je een teentje knoflook schoonmaakt alvorens het in kleine stukjes te snijden of uit te persen; we leerden hoe je je hand moet houden opdat je je vingers er niet afsnijdt; hoe je ("tjak, tjak, tjak") met een handige beweging pijlsnel dunne plakje kunt snijden; hoe je gamba`s schoonmaakt; hoe je een tomatenmandje maakt; hoe je heel gemakkelijk kunt decoreren met een appel en ga zo maar door! Er werd ons ook verteld waar de EHBO-kist stond, maar die hebben we gelukkig helemaal niet nodig gehad.

We wasten onze handen grondig, deden een schort aan en we begonnen in opperste concentratie schoon te maken, te snijden, plat te slaan, te hakken en te scheppen. Aan het thuisfront was k gedacht: thuis konden ze onze verrichtingen volgen via de site van Party Koken.
De messen waren vlijmscherp, het gas stond hoog en de pannen waren z heet, dat een scheutje water er als kristallen bolletjes in rondtolde.

Na een poos flink doorwerken werd het plotseling rustig. De maaltijd was klaar! Op tafel verschenen albondigas. canape de ternera, tortilla, pollo sabor a la naranja en ensalada Espagnol. We schoven aan en bewonderden elkaars resultaten. Maar al het schoons was niet alleen om naar te kijken, doch vooral ook om van te proeven. Het was allemaal mr dan verrukkelijk!
Als vanzelf kwamen de tafelgesprekken op gang. Soms waren die een beetje gekscherend, maar ze werden af en toe ook heel serieus.
Totdat we het toetje gingen maken, want daar moesten we ons weer op concentreren. Voor we het doorhadden, liep het tegen drien. Het Spaanse koken zat er op. Toch konden we nog niet weg, want eerst moest er nog een prachtige prijs worden uitgereikt! Als aandenken kregen allemaal een professionele schort.

Een enkeling moest weer naar huis, maar de anderen wilden eerst nog even uitbuiken. Dus stapten we een aardige bruine kroeg in, aan de rand van de Dapperbuurt. Wat we niet wisten was, dat daar elke zaterdag live jazzmuziek wordt gespeeld. Voor we goed en wel aan ons drankje zaten, staken een saxofonist, een bassist en een slagwerker eens goed van wal. We konden onszelf niet meer horen denken, laat staan de ander verstaan. Daarom zochten we een iets rustiger etablissement op. We wisselden emailadressen uit en praatten na tot het al lang donker was!
Helaas konden de meesten niet op de fiets naar huis, dus het werd echt tijd om naar de tram en de trein te gaan.

Graag wil ik nog even van de gelegenheid gebruik maken om namens alle deelnemers de AVN heel hartelijk te bedanken voor de geweldige dag! Wij vinden dit initiatief absoluut voor herhaling vatbaar!
Hoe zou ik de dag mooier kunnen samenvatten dan met een citaat uit een van de sonnetten van J.C. Bloem: wij waren: "Domweg gelukkig, in de Dapperstraat".


Monique Van den Bossche



J. C. BLOEM (1887-1966)
DE DAPPERSTRAAT

Natuur is voor tevredenen of legen.
En dan: wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bosch, ter grootte van een krant,
Een heuvel met wat villaatjes ertegen.
Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De in kaden vastgeklonken waterkant,
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.
Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hoogen staat.
Dit heb ik bij mijzelven overdacht,
Verregend, op een miezerigen morgen,
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.