Afasie.nl

site resolutie:
normaal - groot



afasie vriendelijke versie


AVN op twitter

AVN op facebook


De AVN is gefuseerd met Vereniging Cerebraal en de Nederlandse CVA-vereniging Samen Verder en is opgegaan in Hersenletsel.nl

Klik hier om naar de nieuwe site www.hersenletsel.nl te gaan



Jongeren
---
Jongeren - Hulpmiddel bij aanvragen zorg - CVA Jongeren weekend 2011 - Verslag familiedag 2010 - Verslag Jongerendag 2009 - Verslag Jongerendag 2008 - Verslag Jongerendag 2007

Verslag familiedag 2010

Aanloop naar de familiedag

Ik weet het nog goed, in februari van dit jaar zaten we met de jongerenwerkgroep om tafel.  Het doel van het gesprek was ideeën op te doen voor de volgende jongerendag. In 2009 waren er 6 jongeren met Afasie en we wilden graag een (veel) grotere groep bereiken zodat nog meer ervaringen gedeeld konden  worden.

 

De brainstorm en de eerste overleggen leidden tot telkens grootsere plannen. Er kwam een samenwerking met Afasiecentrum Utrecht. Het bleek mogelijk ook anderen dan de jongeren met afasie te betrekken bij de dag. Het lukte ons om een compleet dagprogramma in te vullen, workshops, en zelfs een theatervoorstelling! En dat in een jubileumjaar van de jongerendag.

Voor het vijfde jaar op rij zou deze dit jaar plaatsvinden.  Alle stukjes leken op hun plaats te vallen.

En plots was de jongerendag uitgegroeid tot een heuse familiedag!

 

Het thema voor de familiedag lag al gauw vast: ‘theater en expressie’. Martin Mens zou een theatervoorstelling verzorgen en de vrijwilligers van het Afasiecentrum stonden samen de AVN regio Utrecht en het ontmoetingscentrum ‘de Paraplu’ garant voor ondersteuning en een uitgebreide lunch. Zelfs Monique Lindhout, de directeur van de AVN, werd bereid gevonden om de dag een extra feestelijk randje te geven en als dagvoorzitter het geheel aan elkaar te praten.

Maar, hoe zorg je ervoor dat een familiedag ook echt een dag voor iedereen wordt? Hoe maak je de dag plezierig, maar ook leerzaam? Mensen zelf dingen laten ervaren! Workshops!

 

Workshops

 

Via via vonden we algauw de juiste mensen. We wisten zeker dat vakmensen als Julia Woike, Jaap Oostra, Martin Mens en Nies Klem de deelnemers zouden kunnen boeien in hun workshops. Op hun eigen manier gaven ze invulling aan het onderwerp. Er werd gedacht aan alle verschillende leeftijden en met aandacht voor mensen met en mensen zonder afasie. In totaal kwamen we uit op maar liefst vijf verschillende workshops!

 

De volwassenen met afasie konden een theaterworkshop volgen onder leiding van Julia Woike. Zij liet mensen spelenderwijs contact maken. De groep van ongeveer 10 mensen heeft met een groot enthousiasme de expressiemogelijkheden als stem, taal en lichaamstaal verkend. Men gaf aan dat de workshop niet alleen erg leuk was maar ook grote indruk heeft gemaakt.

 

De groep van volwassenen zonder afasie bestond uit partners, kinderen van een ouder met afasie en ouders van een kind met afasie. Een hele gevarieerde groep dus. Nies Klem wist deze verschillende mensen met elkaar in gesprek te brengen over 1 overkoepelend onderwerp: ‘communicatie’. Hoe is dit veranderd na de afasie? Wat doet afasie met de inhoud en diepgang van een gesprek? Door hierover met elkaar in gesprek te gaan werd er gezocht naar de mogelijkheden en goede ervaringen. Deze werden zelfs toegepast in rollenspelen.

 

Aan de jongeren (broers, zussen, kinderen van) was ook gedacht. Het plan was om de jongeren zonder afasie in de leeftijd van ongeveer 12 tot 20 afasie en niet-aangeboren hersenletsel te laten ervaren. Rijden in een rolstoel, schrijven in spiegelschrift, kijken met een hemianopsiebril, spreken met een beperking, etc.  Helaas waren er in deze groep niet genoeg aanmeldingen om de workshop door te laten gaan. 

De workshop voor de kinderen (kinderen van een ouder of grootouder met afasie) ging gelukkig wel door. Met de kinderen tot ongeveer 10 jaar werd op een aan hun leeftijd aangepaste manier aandacht besteed aan hersenletsel en taalproblemen. Maar vooral werd er ook lekker getekend, gekleurd, gecomputerd en er werden interessante proefjes gedaan!

 

Ik, als jongere met afasie, deed mee aan de theaterworkshop van Martin Mens en  Jaap Oostra.  Deze theatermakers lieten ons kennis maken met hoe je met alleen geluiden en gebaren toch iets kan zeggen of uiten. Ik vond het echt knap dat iedereen, ondanks de verbale belemmeringen, ineens kundig door de ruimte bewoog als bijvoorbeeld een bouwvakker, militair of zwerver.

 

Theatervoorstelling ‘Het cadeau’

 

Na de workshops was het tijd voor de heerlijke lunch en een beetje rust of juist contact met de andere deelnemers. Maar, dag was nog niet voorbij!

Na de welverdiende pauze, kon iedereen een plaatsje zoeken in de zaal waarin Martin Mens de theatervoorstelling zou geven. Het verhaal was als volgt: de schoonmaker in het theater verschijnt op het toneel. Hij vindt midden op het toneel een groot cadeau, maar zijn baas zegt dat hij het vooral niet mag uitpakken. De nieuwsgierigheid wordt hem al gauw teveel en hij stapt in een fantasierijke wereld met rondzwierende dweilen, pratende douches en Surinaamse typetjes.

 

Het onverwachte brandalarm, nadat ‘de schoonmaker’ op toneel een ‘foto’ maakte, gaf de voorstelling ook nog een extra glans. Iedereen dacht dat het in de show inbegrepen was! Nadat we de sirenes van buiten hoorden geloofden we pas echt dat het geen grapje van Martin was. Door een sterk optreden van Odette van het Afasiecentrum is het gelukkig met een toepasselijke ‘sisser’ afgelopen.

 

Mijn impressie

Veel van mijn indrukken heb ik in het bovenstaand stuk al omschreven. Ik was niet alleen in de organisatie, maar ook als deelnemer betrokken. Wat ik heb gezien, is dat door de professionaliteit van de vakmensen, inzet van de vele vrijwilligers en de prachtige theatervoorstelling het een heel pakkende dag is geworden. Ook al had vrijwel alles te maken met Afasie, het was zo goed ingepakt dat het geen zware informatieve dag is geweest en het prikkelend was voor alle doelgroepen met of zonder afasie.

 

Nu was het niet voor niets een familiedag. Mijn ouders hadden ook de mogelijkheid om aan de dag deel te nemen.  Met een reactie vanuit deze ‘andere hoek’ wil ik dan ook graag dit stuk over de familiedag afsluiten.

Tot slot, bovenop mijn dank aan alle vrijwilligers en vakmensen en lovende woorden over de dag, nog de volgende reactie van mijn vader:

 

Wij hebben als ouders van een familielid met afasie de workshop “blablabla” gevolgd onder leiding van Nies Klem. Zij heeft een grote indruk op ons gemaakt voor de wijze waarop zij de problematiek van afasie voor ons inzichtelijk heeft gemaakt. De openhartige en soms emotionele reacties van ouders, partners, en familieleden waren voor ons ”eye openers”  en heeft ons duidelijk gemaakt dat afasie in al zijn verschijningsvormen een niet te onderschatten aandoening is.

 

Deze familiedag heeft een zeer positieve indruk op ons achtergelaten, de workshops waren bijzonder effectief, de lunch overheerlijk, en over het theater was iedereen ”loeiend” enthousiast. Een woord van dank voor al de vrijwilligers is hier wel op zijn plaats.

 

Twan Beeren, lid van de Werkgroep Jongeren van de AVN.